Environmental problems transcend not only national borders but also historical periods. And yet debates on the necessary measures and timelines are often constrained by considerations of election cycles (or dynastic successions) in any given country. United Nations Secretary General António Guterres may have called on rich countries to do better in delivering 100 billion dollars in climate finance promised to the developing world (Hassan 2021), but the very fact that key actors need to be reminded of the intertwining of the global and local commitments in the world of rapid planetary change is proof that they have not yet lived up to their historical role and responsibility.
When combined, Europe and the United States cumulatively account for nearly half of the global greenhouse gas emissions since 1715 (Tooze 2021). This is what underpins the inherited wealth of Western societies. This is also what bankrolled imperial politics of the past and continues to bankroll neo-colonial exploits of today. And this is what makes the Global South wary and weary of the Global North’s admonishments. Even as the climatic and ecological conditions that until recently seemed to provide a stable – indeed everlasting – background to humankind’s rise begin to unravel, those that still play catch-up may feel entitled to ask: why should we give up the fruits of growth that others have gorged themselves on? It may not be “rational” for countries to resist calls for sacrifice in solving a problem that come from those who caused the problem in the first place, but given the proclivities of human psychology (to which national and global leaders are by no means immune) this is what is most likely going to happen (Robinson 2021).
That does not mean that these admonishments are not warranted. While European and American contribution to the problem of historical greenhouse gas emissions amounts to nearly 50 percent, in terms of current emissions it falls to less than a quarter, and even though this is still much more than the western countries’ fair share of the global carbon budget, “[w]hether they decarbonize or not, the climate crisis will go on” (Tooze 2021). Historical emissions need to be acknowledged and properly compensated for, but they have already been generated and cannot be undone (unless much-touted carbon capture projects exceed all reasonable expectations). The only emissions that can still be brought under control are those in the coming years and decades, with the bulk of them to be generated by non-Western economies, which means that this is where greater emissions reductions must occur (Robinson 2021).
These reductions cannot be guaranteed at required levels unless key actors recognise the interrelatedness of their fates. “No dimension of world affairs is more multipolar than the climate crisis” and for all their historical responsibility and inherited wealth, Western states cannot solve the problem on their own, which makes it all the more important for them to realise they need leverage over others to bring about the necessary levels of emissions reductions (Tooze 2021). This can only be achieved if the persistently side-lined issue of historical responsibility is resolved head-on, not least by modelling the right kind of behaviour (Robinson 2021). Thus the moral and the pragmatic – the ethical and the political – come together.
If financial and technical support for those at the receiving end of climate impacts is necessary, so is expanding social safety nets for those that stand to lose from the green transition in the short term. Globalization and trade liberalization may have improved GDP but also led to inequality and shortage of good jobs; decarbonisation could well go down the same path, creating winners and losers (Tagliapietra 2021). It is therefore imperative to combine responsibility for historical and current emissions with social justice. Mitigating the impacts of climate change needs to go hand in hand with mitigating social ills; otherwise, resulting tensions and disruptions may undermine the whole enterprise. If successful, such a combined approach can help ensure that developing countries do not resort to the same destructive methods on which the prosperity of the West was founded (Robinson 2021).
At the same time, care needs to be taken not to fall for simplistic solutions that risk destabilising the fragile international consensus on the ultimately non-partisan nature of the planetary threat. Arguably, the securitization of climate change may lead to generous spending on key projects and in key areas (after all, military budgets seldom fall prey to so-called “austerity”), thus contributing to mitigation and adaptation, but may also end up “turning the most climate-vulnerable entities into security threats” and promoting inward-looking national strategies (Hassan 2021). This could in turn lead to aggravating geopolitical fault lines and forestalling concerted global efforts necessary to protect populations vulnerable to natural disasters, resource scarcity, social strife, and political discord in the wake of deteriorating planetary conditions.
To achieve climate stabilisation, acknowledging and making amends for historical emissions must be recognised as no less important than driving current emissions down. These two goals are not mutually exclusive; on the contrary, they act synergistically, with the moral dimension of redressing historical wrongs vital in stimulating political efforts to ensure that current and future wrongs are mitigated or, better still, prevented. As with many other aspects of the current climatic and ecological predicament, synergies can work both against humanity and in its best interest.
Przypisy:
Bibliography
Hassan, Asif Muztaba. “Is Securitization of Climate Change a Boon or Bane?”. The Diplomat 27.07.2021. https://thediplomat.com/2021/07/is-securitization-of-climate-change-a-boon-or-bane/ [accessed 12.08.2021]
Robinson, Nathan J. “How To Think About International Responsibility For Climate Change”. Current Affairs 03.08.2021. https://www.currentaffairs.org/2021/08/how-to-think-about-international-responsibility-for-climate-change [accessed 12.08.2021]
Tagliapietra, Simone. “A Safety Net for the Green Economy”. Foreign Affairs 19.07.2021. https://www.foreignaffairs.com/articles/united-states/2021-07-19/safety-net-green-economy [accessed 12.08.2021]
Tooze, Adam. “Present at the Creation of a Climate Alliance—or Climate Conflict”. Foreign Policy 6.08.2021. https://foreignpolicy.com/2021/08/06/climate-conflict-europe-us-green-trade-war/ [accessed 12.08.2021]
Dawid Juraszek Ekspert ds. globalnych problemów środowiskowych. Autor książki "Antropocen dla początkujących. Klimat, środowisko, pandemie w epoce człowieka". Doktorant Uniwersytetu w Maastricht (ekokrytyka poznawcza), absolwent filologii angielskiej, przywództwa w oświacie, zarządzania środowiskiem i stosunków międzynarodowych. Pisał m.in. dla Dwutygodnika, Liberté!, Krytyki Politycznej, Gazety Wyborczej, Polityki, Newsweeka, Ha!artu, Lampy, Focusa Historia, Podróży i Poznaj Świat, a także dla licznych publikacji w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Australii, Kanadzie, Irlandii i Nowej Zelandii. Od kilkunastu lat pracuje w chińskim szkolnictwie wyższym.
Więcej informacji na temat: newslettera, polityki prywatności serwisu
czytaj więcej
Najsprytniejsza mikrogospodarka świata
Królestwo Bhutanu należy określić najsprytniejszą mikrogospodarką świata. Spryt to ,,zdolność szybkiego, praktycznego radzenia sobie w trudnych sytuacjach"; krótką definicję trzeba uzupełnić o jeden element – radzenie sobie w trudnych sytuacjach czasem następuje przy pomocy iluzji, wybiegu albo umiejętnością sprawiania dobrego wrażenia. Tak rozumiany spryt pasuje doskonale do bhutańskiej mikrogospodarki.
Adrian ZwolińskiWybory 2019: Polska wobec Azji, Afryki i Ameryki Łacińskiej
Spotkanie Instytutu Boyma poświęcone proponowanej przez polityków polityce Polski wobec Azji, Afryki i Ameryki Łacińskiej odbędzie się 4 października 2019 r. o godzinie 19:00.
RP: Kazachstan stawia na specjalne strefy ekonomiczne
Kazachstan systematycznie rozwija specjalne strefy ekonomiczne. Mają one wpływ na zróżnicowanie struktury gospodarki i aktualnie znajdują się już na obszarze całego wielkiego przecież kraju.
Jerzy OlędzkiInicjatywy i programy o charakterze stricte proekologicznym, jakkolwiek przychylnie przyjęte przez rządy i środowiska naukowe republik Azji Centralnej, nie doczekały się wymiernych efektów w postaci rzeczywistego wpływu na procesy gospodarcze, zwłaszcza w kwestii gospodarowania zasobami...
Jerzy OlędzkiDlaczego walka z korupcją w Kirgistanie nie będzie łatwa
Od momentu jesiennych wyborów parlamentarnych w Kirgistanie wydarzenia w tym kraju regularnie opisywane są przez wiodące media światowe i portale specjalistyczne zajmujące się polityką czy też dyplomacją. Kolejne w ciągu ostatnich kilkunastu lat „przemeblowanie polityczne” w Biszkeku może rodzić nadzieję na obniżenie poziomu korupcji w tej centralnoazjatyckiej republice. Czy jednak istnieją mocne podstawy ku temu aby patrzeć optymistycznie na zapowiedziane przemiany? Co podpowiadają nam dotychczasowe doświadczenia Kirgistanu i teorie naukowe?
Magdalena Sobańska-CwalinaTydzień w Azji #286: Polska ma co poprawiać w relacjach z Indiami. To będzie przełom?
Przegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.
Debata poruszająca kwestie wyników ostatnich wyborów parlamentarnych w Indiach odbyła się w czwartek 6 czerwca 2019 w siedzibie Instytutu Boyma.
Tydzień w Azji#17: Czy ktoś może zyskać na tej wojnie? USA i Chiny dalekie od porozumienia
Przegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości. W tym numerze piszemy nie tylko o napięciu w stosunkach chińsko-amerykańskich, ale i Japonii, która przystosowuje się do napływu obcokrajowców, Uzbekistanie rozwijającym przemysł budowlany i o tym, do kogo tak naprawdę należy Huawei.
Tydzień w Azji #188: Najludniejsze państwo świata się wyludnia. Mocarstwo traci siły
Przegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.
Tydzień w Azji #144: Po 68 latach Air India wraca do grupy Tata
Przegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.
Przegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.
Tydzień w Azji #191: Niemcy szykują gospodarczy rozwód z Chinami
Przegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.
Instytut Boyma na PAIH Forum Biznesu 2024
Prezes Instytutu Boyma Krzysztof Zalewski wziął udział w panelu eksperckim „Indie – wyzwania i szanse dla polskiego biznesu”, który odbył się w ramach konferencji PAIH forum biznesu 2024.
Jakub JessaAzjatech #189: Zimna wojna rozszerza się. Czy USA zakażą chińskich usług w chmurze?
Azjatech to cotygodniowy przegląd najważniejszych informacji o innowacjach i technologii w krajach Azji, tworzony przez zespół analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.
Kolejne rozmowy USA-Chiny: droga do utrzymania stabilności?
W dniach 27-29 sierpnia 2024 roku doradca ds. bezpieczeństwa narodowego USA Jake Sullivan odbył wizytę w Chinach, spotykając się z chińskim ministrem spraw zagranicznych Wangiem Yi oraz sekretarzem generalnym Komunistycznej Partii Chin (KPCh) Xi Jinpingiem.
Jakub WitczakWyjaśnienie skandalu państwowego funduszu w Malezji, w który uwikłany jest były premier tego kraju, jest kluczowe dla wiarygodności obecnie rządzących w Kuala Lumpur. (...) Warto jednak podkreślić międzynarodowy zakres śledztw i postępowań, który łączy wiele instytucji finansowych. Pokazuje, jak chęć zysku sprzyja nieprzestrzeganiu prawa i procedur w nawet najbardziej renomowanych bankach i funduszach świata
Andrzej AndersKwartalnik Boyma – nr 2 (4) /2020
Tematem wiodącym Kwartalnika Boyma #4 jest bezpieczeństwo. Nie ograniczyliśmy się jednak do tradycyjnego rozumienia tego terminu zawężonego do spraw militarnych i stosunków międzynarodowych. Naszym celem było możliwie szerokie ujęcie problemu, stąd sporo miejsca poświęciliśmy energetyce.
Azjatech #192: Nowe oblicze globalnej wojny chipowej
Azjatech to cotygodniowy przegląd najważniejszych informacji o innowacjach i technologii w krajach Azji, tworzony przez zespół analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.
Tydzień w Azji #211: Ostatnie bastiony demokracji padają w Kambodży
Przegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.
O podróżach, turystyce i przemyśle filmowym w Korei Północnej – rozmowa z Nickiem Bonnerem
Roman Husarski: Z powodu wirusa Ebola Korea Północna zamknęła swoje granice dla turystów. Co to oznacza dla twojej pracy? Nicholas Bonner*: To nie pierwszy raz, kiedy taka sytuacja ma miejsce. W 2003 na przykład zamknięto chwilowo granice z powodu SARS. To wydarzenie jest trochę bezprecedensowe. Zazwyczaj to Chiny bywały pierwsze w podejmowaniu decyzji… jeśli wiesz, […]
Roman HusarskiRP: Czas Ankary w Azji Centralnej? Co z Warszawą?
Globalny kryzys gospodarczy spowodowany pandemią a następnie agresją Rosji na Ukrainę odbił się negatywnie na gospodarkach państwa Azji Centralnej. Chce to wykorzystać Turcja, która może być mocnym konkurentem Polski podczas odbudowy Ukrainy.
Jerzy OlędzkiRP: Pierwsze forum rektorów uczelni Polski i Uzbekistanu, czyli od nauki po biznes
Ostatnie tygodnie przyniosły Uzbekistanowi szereg ważnych wydarzeń o charakterze politycznym. Pod koniec kwietnia przeprowadzono referendum dotyczące zmian w konstytucji. W pierwszej dekadzie maja prezydent Szawkat Mirzijojew ogłosił przedterminowe wybory prezydenckie. Odbędą się one już 9 lipca br.
Magdalena Sobańska-CwalinaTydzień w Azji #290: Chiny zagrażają liderowi, znalazły niszę. Polska w tym wyścigu nie ma szans
Przegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.
Tydzień w Azji #173: Zbliża się kryzys gospodarczy w Chinach. Już od 20 lat.
Przegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.