Environmental problems transcend not only national borders but also historical periods. And yet debates on the necessary measures and timelines are often constrained by considerations of election cycles (or dynastic successions) in any given country. United Nations Secretary General António Guterres may have called on rich countries to do better in delivering 100 billion dollars in climate finance promised to the developing world (Hassan 2021), but the very fact that key actors need to be reminded of the intertwining of the global and local commitments in the world of rapid planetary change is proof that they have not yet lived up to their historical role and responsibility.
When combined, Europe and the United States cumulatively account for nearly half of the global greenhouse gas emissions since 1715 (Tooze 2021). This is what underpins the inherited wealth of Western societies. This is also what bankrolled imperial politics of the past and continues to bankroll neo-colonial exploits of today. And this is what makes the Global South wary and weary of the Global North’s admonishments. Even as the climatic and ecological conditions that until recently seemed to provide a stable – indeed everlasting – background to humankind’s rise begin to unravel, those that still play catch-up may feel entitled to ask: why should we give up the fruits of growth that others have gorged themselves on? It may not be “rational” for countries to resist calls for sacrifice in solving a problem that come from those who caused the problem in the first place, but given the proclivities of human psychology (to which national and global leaders are by no means immune) this is what is most likely going to happen (Robinson 2021).
That does not mean that these admonishments are not warranted. While European and American contribution to the problem of historical greenhouse gas emissions amounts to nearly 50 percent, in terms of current emissions it falls to less than a quarter, and even though this is still much more than the western countries’ fair share of the global carbon budget, “[w]hether they decarbonize or not, the climate crisis will go on” (Tooze 2021). Historical emissions need to be acknowledged and properly compensated for, but they have already been generated and cannot be undone (unless much-touted carbon capture projects exceed all reasonable expectations). The only emissions that can still be brought under control are those in the coming years and decades, with the bulk of them to be generated by non-Western economies, which means that this is where greater emissions reductions must occur (Robinson 2021).
These reductions cannot be guaranteed at required levels unless key actors recognise the interrelatedness of their fates. “No dimension of world affairs is more multipolar than the climate crisis” and for all their historical responsibility and inherited wealth, Western states cannot solve the problem on their own, which makes it all the more important for them to realise they need leverage over others to bring about the necessary levels of emissions reductions (Tooze 2021). This can only be achieved if the persistently side-lined issue of historical responsibility is resolved head-on, not least by modelling the right kind of behaviour (Robinson 2021). Thus the moral and the pragmatic – the ethical and the political – come together.
If financial and technical support for those at the receiving end of climate impacts is necessary, so is expanding social safety nets for those that stand to lose from the green transition in the short term. Globalization and trade liberalization may have improved GDP but also led to inequality and shortage of good jobs; decarbonisation could well go down the same path, creating winners and losers (Tagliapietra 2021). It is therefore imperative to combine responsibility for historical and current emissions with social justice. Mitigating the impacts of climate change needs to go hand in hand with mitigating social ills; otherwise, resulting tensions and disruptions may undermine the whole enterprise. If successful, such a combined approach can help ensure that developing countries do not resort to the same destructive methods on which the prosperity of the West was founded (Robinson 2021).
At the same time, care needs to be taken not to fall for simplistic solutions that risk destabilising the fragile international consensus on the ultimately non-partisan nature of the planetary threat. Arguably, the securitization of climate change may lead to generous spending on key projects and in key areas (after all, military budgets seldom fall prey to so-called “austerity”), thus contributing to mitigation and adaptation, but may also end up “turning the most climate-vulnerable entities into security threats” and promoting inward-looking national strategies (Hassan 2021). This could in turn lead to aggravating geopolitical fault lines and forestalling concerted global efforts necessary to protect populations vulnerable to natural disasters, resource scarcity, social strife, and political discord in the wake of deteriorating planetary conditions.
To achieve climate stabilisation, acknowledging and making amends for historical emissions must be recognised as no less important than driving current emissions down. These two goals are not mutually exclusive; on the contrary, they act synergistically, with the moral dimension of redressing historical wrongs vital in stimulating political efforts to ensure that current and future wrongs are mitigated or, better still, prevented. As with many other aspects of the current climatic and ecological predicament, synergies can work both against humanity and in its best interest.
Przypisy:
Bibliography
Hassan, Asif Muztaba. “Is Securitization of Climate Change a Boon or Bane?”. The Diplomat 27.07.2021. https://thediplomat.com/2021/07/is-securitization-of-climate-change-a-boon-or-bane/ [accessed 12.08.2021]
Robinson, Nathan J. “How To Think About International Responsibility For Climate Change”. Current Affairs 03.08.2021. https://www.currentaffairs.org/2021/08/how-to-think-about-international-responsibility-for-climate-change [accessed 12.08.2021]
Tagliapietra, Simone. “A Safety Net for the Green Economy”. Foreign Affairs 19.07.2021. https://www.foreignaffairs.com/articles/united-states/2021-07-19/safety-net-green-economy [accessed 12.08.2021]
Tooze, Adam. “Present at the Creation of a Climate Alliance—or Climate Conflict”. Foreign Policy 6.08.2021. https://foreignpolicy.com/2021/08/06/climate-conflict-europe-us-green-trade-war/ [accessed 12.08.2021]
Dawid Juraszek Ekspert ds. globalnych problemów środowiskowych. Autor książki "Antropocen dla początkujących. Klimat, środowisko, pandemie w epoce człowieka". Doktorant Uniwersytetu w Maastricht (ekokrytyka poznawcza), absolwent filologii angielskiej, przywództwa w oświacie, zarządzania środowiskiem i stosunków międzynarodowych. Pisał m.in. dla Dwutygodnika, Liberté!, Krytyki Politycznej, Gazety Wyborczej, Polityki, Newsweeka, Ha!artu, Lampy, Focusa Historia, Podróży i Poznaj Świat, a także dla licznych publikacji w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Australii, Kanadzie, Irlandii i Nowej Zelandii. Od kilkunastu lat pracuje w chińskim szkolnictwie wyższym.
czytaj więcej
Tydzień w Azji #160: USA ogłosiły swoją strategię dla Indopacyfiku. Liczą na sojuszników i partnerów
Przegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.
Paweł Behrendt dla PR24 o rozmowie Biden-Xi: nie ma mowy o przyjacielskim tonie
Serdecznie zapraszamy do odsłuchania zapisu rozmowy analityka Instytutu Boyma Pawła Behrendta, który w rozmowie z dziennikarzem PR24 Krzysztofem Grzybowskim skomentował rozmowę pomiędzy Xi Jinpingiem i Joe Bidenem.
17 grudnia zapraszamy Państwa do wzięcia udziału w autorskiej debacie na podstawie reportaży wcieleniowych Anny Sobolewskiej i Katarzyny Pruszkiewicz.
Azjatech #199: Autonomiczne shinkanseny coraz bliżej
Azjatech to cotygodniowy przegląd najważniejszych informacji o innowacjach i technologii w krajach Azji, tworzony przez zespół analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.
Refleksje o szczycie 16+1 w Budapeszcie
Tegoroczny szczyt krajów Europy Środkowo-Wschodniej i Chin w Budapeszcie różnił się od poprzednich edycji na wielu poziomach — Chiny oraz Węgry prowadziły na nim bardzo aktywną politykę. Na forum biznesowym obecni byli jedynie Victor Orban i Li Keqiang – pozostałe głowy państw przebywały wtedy na zamku, gdzie odbywało się spotkanie premierów. Zaznaczmy, że w Rydze, […]
Patrycja PendrakowskaPrzegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.
Azjatech #114: Miasto-państwo buduje światową stolicę innowacji
Azjatech to cotygodniowy przegląd najważniejszych informacji o innowacjach i technologii w krajach Azji, tworzony przez zespół analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.
Webinar: Rozmowy na koniec roku. Rynek frachtów morskich 2021.
Czego można się spodziewać na rynku frachtów morskich w 2021? Czy styczeń przyniesie obniżki cen w transporcie? Analiza możliwych zachowań rynku frachtowego w nadchodzącym 2021 roku.
Patronat medialny magazynu MILMAG
Wydarzenie "Ekonomia konfliktów zbrojnych – czy wojna się jeszcze opłaca?" objęte zostało patronatem medialnym magazynu MILMAG.
Tydzień w Azji: Gulnora Karimowa – koniec marzeń, koniec nadziei
Gulnora Karimowa, córka byłego prezydenta Uzbekistanu Islama Karimowa, znów znalazła się w centrum uwagi mediów. Uzurpująca sobie pozycję następcy swojego ojca, który przez 27 lat bezwzględnie rządził republiką, Gulnora poniosła spektakularną porażkę w realizacji swoich nadmiernych ambicji.
Jerzy OlędzkiOn conflict in the Middle East: Malik Dahlan’s Letter to President Isaac Herzog
This letter has been included into our Voices From Asia series, as we consider it a significant addition to the ongoing discussion surrounding the ongoing conflict in the Middle East.
Malik DahlanKrytyka Polityczna: Ambasada w Pradze, czyli potrzeba systemu
W sprawie wywiadu udzielonego przez polskiego ambasadora w Pradze portalowi Deutsche Welle i następujących po nim wieściach o odwołaniu dyplomaty, opinia publiczna w Polsce zareagowała w przewidywalny sposób.
Krzysztof ZalewskiRP: Uzbekistan – są perspektywy dla przedsiębiorców, ale rośnie i ryzyko
Władze Uzbekistanu chcą ściągnąć inwestycje zagraniczne, ale zdają sobie sprawę, że w aktualnej sytuacji geopolitycznej ich przyciągnięcie może okazać się trudniejsze niż dotąd przewidywano. Kraj może się stać teraz wrotami do sankcjonowanej Rosji.
Magdalena Sobańska-CwalinaTydzień w Azji: Kazachstan wybrał stabilizację
Wybory parlamentarne w Kazachstanie, które odbyły się 10 stycznia, nie przyniosły istotnych zmian politycznych. Brak protestów społecznych, podobnych do Białorusi czy Rosji może wskazywać, że Kazachowie nie oczekują zmian, a przede wszystkim aktywnej polityki społecznej, kontynuacji rozwoju gospodarczego oraz stabilności rządów.
Jerzy OlędzkiRozmowę z Ryszardem Hordyńskim, dyrektorem ds. strategii i komunikacji w firmie Huawei, poprowadziła Patrycja Pendrakowska.
Patrycja PendrakowskaAzjatech #55: Pandemia uderza w prywatność
Azjatech to cotygodniowy przegląd najważniejszych informacji o innowacjach i technologii w krajach Azji, tworzony przez zespół analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.
Tydzień w Azji #179: Zgrzyty w chińskim sektorze finansowym. Małe banki z dużymi kłopotami
Przegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.
Przegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.
Forbes: Swatanie po indyjsku. Jak współcześni Indusi kojarzą się w pary
W Indiach mówi się, że istnieją dwa rodzaje małżeństw: zwykłe i z miłości. Jeżeli wierzyć statystykom, w największym państwie subkontynentu aranżowanych jest aż 90 proc. związków matrymonialnych. Indie to także kraj o jednym z najniższych wskaźników rozwodów na świecie...
Iga BielawskaW niniejszym opracowaniu podjęto próbę analizy przyczyn oraz skutków wzrostu ekonomiczno-politycznego zaangażowania Chińskiej Republiki Ludowej na terytorium Armenii i Azerbejdżanu.
Mariusz CiecierskiTydzień w Azji #170: Antykorupcyjna ofensywa prezydenta Tokajewa
Przegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.
Kwartalnik Boyma – nr 1 (3) /2020
Serdecznie zapraszamy do lektury kolejnego numeru Kwartalnika Boyma. Trzecie wydanie poświęcone jest tematom związanym z ekologią i wyzwaniami środowiskowymi.
Na marginesie koronawirusa. Co dalej z irańskim kryzysem narkotykowym?
Bezzębni mężczyźni zaciskający sznurkiem ramiona przed wstrzyknięciem heroiny, nieobecny wzrok bezdomnych dzieci i prostytutek oraz wszechobecne ubóstwo (...) Podobne widoki stały się codziennością w Iranie, który według szacunków Biura Narodów Zjednoczonych ds. narkotyków i przestępczości (UNODC) posiada dziś najwyższy na świecie odsetek uzależnionych od heroiny w populacji.
Antoni JakubowskiNajsprytniejsza mikrogospodarka świata
Królestwo Bhutanu należy określić najsprytniejszą mikrogospodarką świata. Spryt to ,,zdolność szybkiego, praktycznego radzenia sobie w trudnych sytuacjach"; krótką definicję trzeba uzupełnić o jeden element – radzenie sobie w trudnych sytuacjach czasem następuje przy pomocy iluzji, wybiegu albo umiejętnością sprawiania dobrego wrażenia. Tak rozumiany spryt pasuje doskonale do bhutańskiej mikrogospodarki.
Adrian Zwoliński