Korea Północna

O podróżach, turystyce i przemyśle filmowym w Korei Północnej – rozmowa z Nickiem Bonnerem

Roman Husarski: Z powodu wirusa Ebola Korea Północna zamknęła swoje granice dla turystów. Co to oznacza dla twojej pracy? Nicholas Bonner*: To nie pierwszy raz, kiedy taka sytuacja ma miejsce. W 2003 na przykład zamknięto chwilowo granice z powodu SARS. To wydarzenie jest trochę bezprecedensowe. Zazwyczaj to Chiny bywały pierwsze w podejmowaniu decyzji… jeśli wiesz, […]

Instytut Boyma 04.03.2016

Roman Husarski: Z powodu wirusa Ebola Korea Północna zamknęła swoje granice dla turystów. Co to oznacza dla twojej pracy?

Nicholas Bonner*: To nie pierwszy raz, kiedy taka sytuacja ma miejsce. W 2003 na przykład zamknięto chwilowo granice z powodu SARS. To wydarzenie jest trochę bezprecedensowe. Zazwyczaj to Chiny bywały pierwsze w podejmowaniu decyzji… jeśli wiesz, co mam na myśli. Swoją drogą reakcja Korei na Ebolę jest najbardziej radykalna na świecie. Granice z pewnością pozostaną zamknięte do końca roku, jednakże w lutym mamy nadzieję być tam z powrotem.

RH: Ponoć podróżujesz do Korei Północnej przynajmniej raz w miesiącu od ponad dwudziestu lat…

NB: Tak jest, od 1993 roku.

RH: Co sprawiło, że tak bardzo pochłonął cię ten kraj?

NB: Studiowałem architekturę w Pekinie. Tak się składa, że Korea, a potem Japonia przejęły chiński styl budownictwa. Chciałem zobaczyć w jaki sposób w poszczególnych krajach idee pochodzące z Chin, zostały przekształcone i dostosowane do nowej rzeczywistości. Dlatego podróżowałem. W Korei Południowej nadarzyła się okazja, by odwiedzić Północ. Znalazłem miejsce tak fascynujące, że zacząłem tam ciągle przyjeżdżać. Dzięki poznanemu w Pekinie Koreańczykowi udało nam się zdobyć ważne kontakty. Dopiero w 1997 w Korei pojawiła się specjalna administracja zajmująca się turystyką. W tamtym okresie praktycznie nikt tam nie podróżował, a oni chcieli to zmienić. Tak rozpoczęliśmy naszą działalność. Do dziś specjalizuję się przede wszystkim w podróżach do Korei Północnej. Tak, jesteśmy biurem podróży, ale od początku propagujemy świadomą turystykę. Chcemy pokazywać, jak kraj wygląda naprawdę, stawiamy na interakcję. Dlatego organizujemy uczestnictwo w takich wydarzeniach jak Festiwal Filmowy w Pyongyangu, czy wycieczki poświęcone architekturze.

RH: Wspominałeś, że gdy zaczynaliście, turystyka praktycznie nie istniała, ale to właśnie pod koniec lat 80. w Pjongjangu rozpoczęto budowę ponad 300 metrowego Ryugyong Hotelu, przypominającego gigantyczną piramidę.

NB: Dokładnie w 1987 roku. Hotel zresztą wciąż nie został ukończony. Swoją drogą w latach 80. Polska również nie była specjalnie otwarta dla turystów, prawda?

RH: Nie da się zaprzeczyć. Mógłbyś powiedzieć coś więcej na temat swojej przyjaźni z Koreańczykiem, którego poznałeś w Chinach?

NB: Był studentem języka chińskiego w Pekinie. Chodziliśmy razem grać w piłkę nożną. Po powrocie do kraju zadzwonił do nas i zaproponował współpracę. Wtedy już zajmował się turystyką. Przedstawił sprawę jasno: „Nikt tu nie przyjeżdża. Może moglibyście sprowadzić do nas jakichś ludzi?”. Swoją drogą do dziś się przyjaźnimy. Jestem wujkiem dla jego dzieci.

RH: Z powodu naszej historii, w Polsce postrzegamy przede wszystkim Koreę Północną jako państwo komunistyczne.

NB: Wiesz, to faktycznie bardzo skomplikowane. Korea wymyka się jednoznacznej ocenie, jednakże jeśli miałbym nazwać jakoś ten system, powiedziałbym: czerwony konfucjanizm.

RH: Mógłbyś powiedzieć coś więcej na temat wpływów konfucjańskich w Korei Północnej?

NB: Konfucjanizm w Korei Północnej to podstawa. Jest to niezwykle silny prąd w myśleniu Koreańczyków i to od wieków. Podstawą jest rodzina, z której dominująca rola ojca przenoszona jest na liderów. Nawet dżucze i sposób, w jaki prowadzona jest polityka kraju, przesiąknięte są myślą konfucjańską. Szczególnie uważałbym z pojęciami takimi jak leninizm czy marksizm, odnośnie do Korei. To kraj o bardzo indywidualistycznym podejściu, powiedziałbym wręcz dynastyczny.

RH: Można powiedzieć, że to za sprawą położenia Korei, jej historii i uzależnienia się od Związku Sowieckiego, kraj ten przez lata pojawiał się w komunistycznej masce.

NB: Dokładnie, zresztą Koreańczycy nie nazywają siebie komunistami, oni wolą mówić, że są socjalistami. Do tego przede wszystkim starają się dbać o dobre imię swojego kraju. W sumie to wszystko to niezły miszmasz.

RH: Prawdę mówiąc odniosłem wrażenie, że jest to społeczeństwo niezwykle konserwatywne.

NB: To prawda i to pod wieloma względami. Od kwestii narodowych, po obyczajowość w społeczeństwie.

RH: Istnieje wiele mitów i plotek odnośnie do Korei Północnej. Czy któraś wydaje ci się szczególnie absurdalna? Na przykład swego czasu krążył po polskich mediach film pokazujący zwycięstwo Korei Północnej w mistrzostwach świata w piłce nożnej. Miał być to przykład absurdalnej propagandy, ale wszystko okazało się żartem południowokoreańskiego blogera. Kiedyś czytałem też o rzekomych rzeszach Koreańczyków uzależnionych od narkotyków.

NB: Oglądałem mistrzostwa z Koreańczykami w Korei Północnej, podczas kręcenia „Towarzyszka Kim uczy się latać”. Wiele razy rozmawiałem też tam z ludźmi na temat piłki nożnej. Co do narkotyków, to nie sądzę. Jak widać, mitów jest mnóstwo. Trzeba tu po prostu przyjechać. To był też powód, dla którego zaczęliśmy robić filmy dokumentalne w Pyongyangu. Chcieliśmy przybliżyć światu rzeczywistość tego kraju. Prawdę mówiąc, to Polacy pierwsi rozpoczęli kręcenie dokumentów w Korei.

RH: To prawda, Andrzej Fidyk nakręcił w 1989 roku film pt. „Defilada”.

NB: Dokładnie, potem powstało trochę więcej filmów. Większość przesadzonych, ponieważ ten kraj jest bardzo zamknięty. Ciężko potwierdzić, czy coś jest prawdziwe, czy nie, wszystko można powiedzieć, bez możliwości sprawdzenia.

RH: Właściwie, ilu turystów przez te lata sprowadziłeś do Korei?

NB: Nie jestem w stanie Ci odpowiedzieć. Obecnie co roku zabieramy do KRLD ok. 2000 ludzi.

RH: To więcej niż myślałem.

NB: Porównaj to z jakimś małym historycznym miasteczkiem w Polsce. 2 tysiące osób możemy tam sprowadzić w weekend, bez żadnych problemów. Korea Północna jest nieporównywalna. To jest w ogóle śmieszne! Teraz jeszcze zamknięto nam nagle granice kraju. Jak widać, dla Korei turystyka wciąż ma niewielkie znaczenie.

RH: Czy kiedykolwiek pojawiły się jakieś problemy spowodowane turystami?

NB: Nie bardzo. Sam dobrze wiesz, że przygotowujemy każdego dokładnie. Wszystkie zasady są dobrze znane przed wyjazdem. Każdy więc wie, na co uważać, i raczej nie ma potem zaskoczeń.

RH: A co z ludźmi takimi, jak dziennikarz BBC John Sweeney, którzy wjeżdżają do Korei Północnej na wizie turystycznej i kręcą filmy z ukrycia?

NB: John Sweeney nie jechał z Koryo, ale fakt, zawsze znajdzie się dziennikarz szukający tematu. Tyle że można uzyskać pozwolenia na kręcenie dokumentu. To oczywiście dużo więcej pracy, ale jest to możliwe. My w naszych dokumentach pokazaliśmy nieporównywalnie więcej informacji od Sweeneya. Oczywiście pozwolenie na kręcenie jest wydawane na specjalnych warunkach, jednakże wciąż można tyle powiedzieć. Dla przykładu w „Stanie umysłu” pokazujemy historie różnych ludzi, od profesora Uniwersytetu po zwykłego robotnika. Mieliśmy kontakt z ludźmi.

RH: Wracając do turystyki, jednak zdarzyła się sytuacja, kiedy wasza działalność została zamknięta z powodu dziennikarzy-turystów?

NB: To prawda, to było w latach 90. Nie jestem tylko pewny, czy to z powodu dziennikarzy. W każdym razie faktycznie pewne ryzyko zawsze istnieje, dlatego przed przyjechaniem do Korei podpisuje się zobowiązanie o niepublikowaniu niczego bez naszej zgody. To sprawia, że ludzie są dużo bardziej prawdomówni.

RH: Jak utrzymujesz zaufanie z KITC(Korea International Travel Company to jedno z najważniejszych biur turystycznych w Korei Północnej, wiele zachodnich firm kontaktuje się właśnie z nimi)?

NB: Pracujemy z pracownikami rządowymi, oficjelami, jak i zwykłymi przewodnikami. Takie biuro jak KITC ma swoje obowiązki, bierze odpowiedzialność za turystów, których wpuszcza do kraju. Muszą uważać, ale tak było w Chinach i tak zapewne było też w Polsce. Mają pewien schemat, co pokazywać gościom z zagranicy. Jednak cały czas ich naciskamy: otwórzcie to, wpuśćcie nas tu, pozwólcie turystom uczestniczyć w Festiwalu Filmowym itd. Mówimy im: Jeśli chcecie mieć więcej turystów, musicie bardziej się otworzyć. Nasza współpraca polega na zaufaniu. Pracownicy też są różni. Przede wszystkim chcą, by ludzie przyjeżdżali i by byli zachwyceni ich krajem. Zresztą czy są przewodnicy, którzy by tego nie chcieli? Oni nie są też robotami, mają różne pomysły. Myślę, że zauważyłeś to u swoich przewodników. Nie powtarzają tylko rządowych sloganów, mają swoje osobowości. A jeśli ci zaufają, na pewno dowiesz się też więcej.

RH: Co byś powiedział ludziom, uważającym podróże do KRLD wyłącznie za wspieranie zbrodniczego reżimu?

NB: Tak bardzo wspiera, że rząd nagle zamyka cały kraj? Turystyka to wciąż niewiele znacząca część budżetu Korei. Zgodzę się, że jeśli przyjeżdżasz tu tylko po to, by pojeździć dookoła i traktujesz ten kraj jak zoo, to faktycznie nie ma to wielkiego sensu. Dlatego Koryo Tours stawia na interakcje i wymianę kulturową. Część procesu otwierającego kraj opiera się na dialogu, a turystyka to absolutnie pierwszy krok. Tak było z Chinami, tak było z Wietnamem etc. Jeśli ktoś wierzy w izolację, to jego sprawa. Ja nie wiedzę w takim działaniu sensu. To jest też taki kraj, gdzie właściwie nie da się pójść z izolacją jeszcze dalej.

RH: Chciałbym wypytać Cię jeszcze o filmy. Który film we współpracy z Danielem Gordonem był najtrudniejszy?

NB: Prawdopodobnie „Crossing the line” był najtrudniejszym filmem. Musieliśmy pojechać do Ameryki i Japonii oraz uzyskać od Korei niesamowicie duży dostęp do informacji. Jednakże prywatnie dla mnie najtrudniejszy był „Stan umysłu”. Przez rok robiliśmy zdjęcia, przez ten czas ciągle spotykaliśmy się i rozmawialiśmy z dwiema rodzinami. Niekończące się wywiady i obserwacja były męczące, ale dały końcowy efekt. Co do Daniela, to poznałem go lepiej w latach 90., kiedy przyjechał do Korei napisać książkę o stadionach sportowych. Wydał mi się trochę ekscentrykiem. Kto pisze książki o stadionach sportowych? Kto to niby kupi? Ale okazało się, że tacy ludzie istnieją. Sport zbliżył nas do siebie, po prostu połączyliśmy temat piłki nożnej z Koreą i tak wpadliśmy na pomysł „The game of their lives”.

RH: Czy miałeś okazję spotkać się z Jamesem Dresnokiem po zakończeniu „Crossing the line”(Dokument opowiada o amerykańskich dezerterach wojennych, którzy zamieszkali w Korei Północnej)?

NB: Tak, spotykałem się z nimi wszystkimi. Z dziewczynami ze „Stanu umysłu”, z żołnierzami, z piłkarzami, robotnikami. Widuję ich regularnie. Johnowi Dresnokowi film bardzo się spodobał, ale nie ma się on najlepiej w tym momencie.

RH: Film faktycznie pokazywał, że lubi używać życia.

NB: Zgadza się i to było też dobre dla niego, by przyjrzeć się swojemu postępowaniu z zewnątrz. Po projekcji obiecał, że zrobi wszystko, by jego dzieci go nie porzuciły. To z pewnością było emocjonalnie wyczerpujące dla niego.

RH: Od pewnego czasu widać pewne zmiany w kinematografii koreańskiej. Pokazywany na festiwalu film „Po drugiej stronie góry” jest tego świetnym przykładem. Powiedziałbym, że coś drgnęło po premierze „Towarzyszka Kim uczy się latać”.

NB: Nie widziałem jeszcze „Po drugiej stronie góry”, więc nie mogę się wypowiedzieć. Mieliśmy sporo problemów z zaakceptowaniem przez władze „Towarzyszki Kim”, najpierw wielokrotnie nasz scenariusz był odrzucany. Już mieliśmy porzucić projekt, gdy nagle udało uruchomić się pewne znajomości i dostaliśmy zielone światło. Faktycznie chcieliśmy zrobić coś nowego. Najważniejsze, że zostało to zaakceptowane i spodobało się koreańskiej publice. Nasz film niesie ważną wiadomość: można robić filmy mniej polityczne, za to bardziej rozrywkowe.

RH: Udało ci się ściągnąć do kin Korei Północnej film „Jaś Fasola Nadciąga totalny kataklizm”. To pierwszy raz w historii, kiedy w tym kraju pokazuje się film zrealizowany w Ameryce. Jak tego dokonałeś? Jaka reagowała publika?

NB: Pracowaliśmy nad tym z Ambasadą Brytyjską i Ealing Studios bez większych nadziei. Tym bardziej zaskoczył nas sukces tego filmu. Jaś pokazywany był w całym kraju. Po raz pierwszy mieszkańcy Korei Północnej mieli okazję zobaczyć deskorolkę, nie mówiąc już o życiu w Ameryce.

RH: Po tylu latach pracy w Korei, czy widzisz jakieś zmiany w tym kraju?

NB: To bardzo trudne pytanie. Oczywiście pewne zmiany zachodzą, tak jak wszędzie, jednakże porównując z tym, co dzieje się na przykład w Chinach, to w Korei Północnej nie zmieniło się nic. Dzieje się teraz coś nowego na poziomie dyplomacji, ale to wszystko jest na niezwykle delikatnym poziomie. Dlatego jestem tak dumny z naszej pracy nad otwieraniem Korei, z niesienia informacji o tym kraju reszcie świata. Jednakże można by zrobić duuużo więcej. Niestety obserwujemy absolutny brak zainteresowania, nie tylko Korei Północnej, ale i ze strony reszty świata. Sankcje ekonomiczne mogą się dla wielu wydawać sensowne, ale pozostawianie tego kraju nie zmieni absolutnie niczego. Jest bardzo ważne zwłaszcza, by nie przerywać tej niewielkiej, ale istotnej wymiany kulturowej. Myślę, że Polska z okresu komunizmu jest idealnym przykładem na to, jak posiadanie szczegółowych informacji może wpłynąć na tworzenie się pewnych… sytuacji.

RH: Gdybyś na koniec mógł powiedzieć, dlaczego lepiej wybrać Koryo od innych, czasem tańszych biur podróży…

NB: Zawsze jest wybór. Jeśli pieniądze są dla ciebie najbardziej istotne, to możesz jechać na jeden z tych tanich wyjazdów objazdowych. My możemy z dumą podkreślić, że posiadamy dużo większe możliwości. Sam widziałeś, jak wyglądał nasz pobyt w na festiwalu filmowym. Spotykaliśmy się z aktorami, producentami, montażystami. Robiliśmy rzeczy, o których inne biura nie mogą nawet pomarzyć. To dlatego, że jesteśmy zaangażowani, współpracujemy blisko z Koreańczykami i po prostu solidnie przygotowujemy nasze wycieczki. Wystarczy zresztą odwiedzić naszą stronę, poczytać naszego bloga i zobaczyć ile robimy. To tak jak kupowanie coli, możesz kupić oryginalną coca colę bądź północnokoreańską podróbkę (śmiech). Wybór należy do ciebie.

Przypisy:

  • Nicholas Bonner to człowiek o niezwykłej osobowości. Zajmuje się malarstwem, plakatem, architekturą, filmem i… Koreą Północną. Założone przez niego biuro podróży Koryo Tours jest jednym z najstarszych i najbardziej aktywnie działających w Koreańskiej Republice Ludowo Demokratycznej. Nicholasa próbowałem złapać jeszcze w Korei Północnej, ale zawsze mijał mnie w biegu. Ostatecznie spotkaliśmy się na Skypie i na spokojnie, przy herbacie, porozmawialiśmy o podróżach, turystyce i przemyśle filmowym w Korei Północnej. Wywiad przeprowadziłem 7 grudnia 2014 roku, po raz pierwszy ukazał się na moim blogu.
Roman Husarski

Absolwent filmoznawstwa i studiów dalekowschodnich Uniwersytetu Jagiellońskiego. Obecnie doktorant w Instytucie Religioznawstwa UJ. W ramach wymiany bilateralnej rok 2019/2020 spędza jako student Chonbuk National University w Korei Południowej.Jego obszar pracy naukowej obejmuje: politologię religii, mitotwórczy charakter kina, ideologię Korei Północnej oraz szeroko rozumianą koreanistykę. W roku akademickim 2016/2017 w ramach stypendium uczestniczył w rocznej wymianie z Hankuk University w Seulu. Prywatnie pasjonat Azji Południowo-Wschodniej i nauki języków obcych. Prowadzi bloga wloczykij.org.

czytaj więcej

Historia sukcesu? 30-lecie kazachskiej państwowości i wyzwania na przyszłość

Jak z tymi wyzwaniami poradzi sobie Kazachstan? Jaki może być udział Polski i Unii Europejskiej w kolejnym kazachskim skoku rozwojowym? Jakie szanse znajdzie tam dla siebie nasz biznes? 

Tydzień w Azji #92: Hojniejsi niż Hollywood. Nowa siła może przesądzić o prezydenturze w USA

Przegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.

Zrobieni w dżucze. Recenzja książki „North Korea’s juche myth” B.R. Myersa

Nowa książka B.R. Myersa reklamowana była pochlebną recenzją Christophera Hitchensa. Podobnie, jak słynny neoateista Myers znany jest ze swojego ostrego języka, stanowczych i kontrowersyjnych tez, błyskotliwych spostrzeżeń oraz świetnego pióra. Wszystko to w najlepszej odsłonie ukazuje najnowsza książka badacza Korei Północnej: North Korea’s juche myth. Myers rozpoczyna swoją pracę, od krytyki innych ekspertów tematu. Zarzuca […]

Tydzień w Azji #91: Indie przyciągają inwestycje zagraniczne. Nie wszyscy korzystają tak samo

Przegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.

Kurs on-line: “Conflict Resolution and Democracy”

Instytut Adama zaprasza do udziału w nowym kursie poświęconym rozwiązywaniu konfliktów i wspomaganiu procesów demokratycznych z pomocą metody Betzavta. Zajęcia prowadzone będą za pośrednictwem platformy ZOOM.

Tydzień w Azji #54: Epidemia koronawirusa – strach gorszy od zarazy?

Przegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.

Zjednoczenie oczami Złego Chłopca

Ludzie zawodzą nad moimi filmami, bo odsłaniają „genitalia”, które wszyscy chcą schować. Kim Ki Duk Temat zjednoczenia Korei Południowej i Północnej na trwale gości w dyskursie politycznym i społecznym Półwyspu Koreańskiego. Nic nie wskazuje na to, by rozdzielony naród miał się w najbliższym czasie połączyć, ale artyści nie dają zapomnieć społeczeństwu o ciągle aktualnym problemie. […]

Tydzień w Azji: Awicenna, czyli uzbecki pomysł na turystykę w czasach zarazy

Turystyka po objęciu prezydentury przez Szawkata Mirzjojojewa została uznana za ważny dział gospodarki o niewykorzystanym dotąd potencjale. COVID-19 dodał do istniejących, strukturalnych problemów branży w Uzbekistanie kolejne wyzwania.

Azjatech #108: Indyjskie firmy ścigają się do gwiazd. Państwo pomaga

Azjatech to cotygodniowy przegląd najważniejszych informacji o innowacjach i technologii w krajach Azji, tworzony przez zespół analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.

Przemysł stoczniowy w Azji: przeszłość, teraźniejszość i przyszłość

Prawdopodobnie przesunięcie światowego centrum gospodarczego znad Atlantyku nad Pacyfik nigdzie nie jest tak widoczne jak w przemyśle stoczniowym. (...) W ostatnich latach na prowadzenie wybiły się stocznie chińskie, znacznie dystansując rywali. Jednak wobec słabnącej koniunktury rodzi się pytanie jak trwałe swą fundamenty tego sukcesu i czy Chinom uda się utrzymać pozycję lidera.

Tydzień w Azji #65: Wielkie zakupy gigantów na rynku naftowym

Przegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.

Azjatech #18: Chińczycy stworzyli najbardziej zaawansowaną aplikację do tzw. “deepfake”

Azjatech to cotygodniowy przegląd najważniejszych informacji o innowacjach i technologii w krajach Azji, tworzony przez zespół analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.

Forbes: To azjatyccy Amerykanie wybiorą nowego prezydenta USA?

(...) głosowanie będzie silnie tożsamościowe – oparte bardziej na poczuciu przynależności grupowych niż rozpoznaniu własnych interesów ekonomicznych. Sztaby kandydatów zabiegają o względy dotychczas ignorowanych kategorii wyborców, w tym Amerykanów wywodzących się z Azji

Tydzień w Azji #100: Państwo ma ważną rolę do odegrania w kreowaniu czempionów. Tak to robią w Korei

Przegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości

Forbes: Holding Tata, czyli pięć stereotypów o indyjskim biznesie

Marka Tata towarzyszy Indusom przez całe życie. Rodzą się w szpitalach ufundowanych przez holding, chodzą do szkół przez niego wspieranych, mogą studiować na uczelniach, które zostały założone z inicjatywy członków rodziny Tata. (...) Ale Tata to dziś gracz globalny

Azjatech #16: Wietnamska sieć 5G bez Huawei

Azjatech to cotygodniowy przegląd najważniejszych informacji o innowacjach i technologii w krajach Azji, tworzony przez zespół analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.

Forbes: Hongkong. Kryzys zmusza przedsiębiorców do radykalnych decyzji

Hongkong, prosperująca metropolia, znana jako jeden z czterech azjatyckich tygrysów gospodarczych, w której średni dochód na głowę podobny jest do amerykańskiego, w ostatnich miesiącach zamieniał się w regularnie pogrążone w chaosie miasto. Gospodarka po raz pierwszy od dekady weszła w techniczną recesję, notując dwa kwartały z rzędu ujemny wzrost gospodarczy.

USA-Iran: wojna czy pokój?

Dlaczego od prawie 40 lat Teheran i Waszyngton nie potrafią wypracować modus vivendi? Czy istnieje realne ryzyko wybuchu irańsko-amerykańskiej wojny? Serdecznie zapraszamy na dyskusję o stosunkach irańsko-amerykańskich do biura WeWork przy ul. Kruczej 50 w poniedziałek 4 listopada o godz. 18:00.

Adrian Zwoliński w Telewizji wPolsce o pułapce zadłużenia w kontekście Chin

Gościem programu Aleksandry Rybińskiej był ekspert Instytutu Boyma Adrian Zwoliński. Analityk opowiadał o zagadnieniu popularnie określanym "pułapką zadłużenia" w odniesieniu do pożyczek udzielanych przez Chińską Republikę Ludową

Azjatech #30: Samsung globalnym liderem 5G

Azjatech to cotygodniowy przegląd najważniejszych informacji o innowacjach i technologii w krajach Azji, tworzony przez zespół analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.

Tydzień w Azji: Kirgistan na drodze politycznej stabilizacji

10 stycznia odbyły się w Kirgistanie przyspieszone wybory prezydenckie (...) Atmosfera społeczna tego głosowania pozostawała wciąż napięta, od momentu ogłoszenia wyników październikowych wyborów, w których żadne ugrupowanie opozycyjne nie zdobyło nawet jednego mandatu poselskiego.

Indyjscy guru. Kiedy duchowość rozczarowuje

W tradycji indyjskiej guru odgrywa kluczową rolę w procesie rozwoju duchowego człowieka. Z czasem jednak globalizacja duchowości zmieniła jego rolę i usytuowanie społeczne. Obecnie wizerunek duchowego przywódcy kojarzy się z mężczyzną w szafranowych szatach, którego zdjęcia  stanowią wystrój licznych sal modlitewnych, przedsiębiorstw czy prywatnych samochodów. Wyznawców przyciąga różnorodnymi „nadprzyrodzonymi” zdolnościami...

Idee polityczne w Chinach w XX i XXI w.: od Sun Yat-sena do Xi Jinpinga – kurs na Uniwersytecie Otwartym UW

Celem kursu będzie podniesienie kompetencji z zakresu krytycznego czytania tekstów filozoficzno-politycznych z kultur pozaeuropejskich oraz diagnozowania sposobów prowadzenia propagandy komunistycznej na potrzeby wewnętrzne i zewnętrzne w ChRL.

Indyjski Okrągły Stół: raport ze spotkania 9 marca

Przedstawiamy raport ze spotkania 9 marca: "Indyjski okrągły stół - wyzwania i szanse Polski na Subkontynencie". Raport powstał w oparciu o wnioski z dyskusji z przedstawicielami świata biznesu, administracji publicznej i think-tanków.

Tydzień w Azji: Nacjonalizm i woda. Starcia na pograniczu tadżycko-kirgiskim

Ważnym aspektem tych wydarzeń jest sprawa dostępu do wody, której zasoby kurczą się  w Azji Centralnej. Podobnych konfliktów na znacznie większą skalę można się spodziewać w kolejnych latach.