Publicystyka

Subiektywny przewodnik po wyborach i kampanii w Indiach

Głosowanie w Indiach jest prawem konstytucyjnym. Organizacja wyborów w kraju – znajdującym się na drugim miejscu pod względem liczby ludności i siódmym pod względem powierzchni na świecie – stanowi ogromne wyzwanie. Jak zatem głosuje się w największej demokracji świata, gdzie zarejestrowanych jest ponad dwa tysiące partii politycznych, elektroniczne urządzenia zastępują drukowane karty wyborcze, a urzędnicy przemierzają tysiące kilometrów, by utworzyć lokal wyborczy nawet dla jednego obywatela?

Instytut Boyma 29.05.2019

Narendra Modi wobory w indiach

Organizacja wyborów w drugim najludniejszym kraju świata stanowi ogromne wyzwanie logistyczne. Jak głosuje się w największej demokracji świata, gdzie zarejestrowanych jest ponad dwa tysiące partii politycznych, elektroniczne urządzenia zastępują drukowane karty wyborcze, a urzędnicy przemierzają tysiące kilometrów, by utworzyć lokal wyborczy nawet dla jednego obywatela?

Siedmioetapowy proces wyborczy do niższej izby parlamentu indyjskiego (Lok Sabha) rozpoczął się w czwartek 11 kwietnia i zakończył 19 maja. Wyniki ogłoszono 23 maja. Wyborcy z 29 stanów i 7 terytoriów zarządzanych przez władze federalne wybrali 543 członków do niższej izby parlamentu. Indie stoją przed obliczem poważnych wyzwań – niedawnego konfliktu z Pakistanem, bezpieczeństwa narodowego i bezrobocia.

Obecne wybory to bez wątpienia największy „festiwal demokracji” na świecie a zarazem ogromne logistyczne wyzwanie dla kraju:

  • ponad 900 mln zarejestrowanych wyborców
  • 1 mln lokali wyborczych
  • 11 mln urzędników wyborczych
  • prawie 2,5 tys zgłoszonych partii politycznych
  • ponad 2 mln elektronicznych urządzeń do głosowania

Za zarządzanie procesami wyborczymi w kraju odpowiada Indyjska Komisja Wyborcza, która jest autonomicznym organem konstytucyjnym.

Prawa wyborcze

Zgodnie z indyjską konstytucją prawa wyborcze przysługują wszystkim obywatelom Indii, którzy ukończyli 18 lat – niezależnie od kasty, religii, statusu społecznego czy ekonomicznego. Każdy wyborca ​​może oddać jeden głos w okręgu, w którym się zarejestrował. Wymagane jest posiadanie karty identyfikacyjnej wyborcy (Electors Photo Identity Card, EPIC) wydawanej uprawnionym przez Indyjską Komisję Wyborczą.

W celu wyeliminowania oszustw wyborczych i nadużyć, palec wskazujący lewej ręki osoby
głosującej oznaczany jest nieusuwalnym tuszem, tzw. atramentem wyborczym. Znak pozostaje na palcu przez prawie 20 dni. Jedynym autoryzowanym dostawcą niezmywalnego tuszu jest firma Mysore Paints and Varnish Limited, współpracujaca m. in. z Indyjską Komisją Wyborczą i rządem Indii.

Komisja Wyborcza orzekła, że żaden wyborca nie powinien mieć dalej niż dwa kilometry do okręgu wyborczego, by móc oddać głos. Urzędnicy wyborczy muszą być w świetnej kondycji fizycznej, aby przekraczać góry, rzeki, pustynie, lasy i parki narodowe. Ich praca polega również na żmudnych podróżach pociągiem, helikopterem czy łodzią. Tragarze noszą na plecach maszyny do głosowania, rejestry, atrament i inne akcesoria wyborcze.

W stanie Gudźarat w wiosce Banedź w Parku Narodowym Gir Forest National Park lokal wyborczy został utworzony tylko dla jednego głosujacego – kapłana świątynnego Mahanta Bharatdasa Darshandasa.

Elektroniczne maszyny do głosowania

Głosowanie odbywa się z wykorzystaniem elektronicznych maszyn (Electronic Voting Machine, EVM). Po raz pierwszy zostały użyte one w Kerali w 1982 roku. Urządzenia nie wymagają energii elektrycznej, działają na zwykłej baterii. Niezależny system VVPAT (Voter paper audit trail), dołączony do elektronicznych urządzeń, pozwala wyborcom sprawdzić, czy ich głosy zostały oddane zgodnie z zamierzeniami.

System elektroniczny umożliwia rezygnację z drukowania milionów kart do głosowania, przyspiesza proces liczenia głosów – wyniki dostępne są już po 3-5 godzinach. Liczenie głosów w konwencjonalnym systemie zajmowało około 30-50 godzin.

Przebieg wyborów

Głosowanie podzielone zostało na siedem etapów w zależności od regionu – w celu zapewnienia lepszej obsługi bazy wyborczej oraz bezpieczeństwa obywateli. Ostatnia tura głosowań odbyła się 19 maja.

Plan wyborów do izby niższej parlamentu indyjskiego w 2019 roku

W pierwszych czterech fazach frekwencja wyborcza wyniosła prawie 70%: (1) 69,50%; (2) 69,44%; (3) 68,40%; (4) 65,51%. W fazie piątej, szóstej i siódmej ponad 60%: (5) 62,56% (6) 63,49%, (7) 63,98%.

Indyjska Komisja Wyborcza odwołała wybory w dniu 18 kwietnia w okręgu Vellore w stanie Tamilnadu na południu Indii w związku z podejrzeniami o korupcję wyborczą i wpływanie na wyniki wyborów. Domniemanie łamania zasad wyborczych miało miejsce także w północno-wschodnim stanie Tripura, gdzie głosowanie przełożono z 18 na 23 maja.

Główni gracze i programy wyborcze

Główni gracze na politycznej scenie to konkurujące ze sobą dwie największe partie polityczne Indii: prawicowa Indyjska Partia Ludowa (Bharatiya Janata Party, BJP) pod przewodnictwem premiera Narendry Modiego oraz centrowa Partia Kongresowa (Indian National Congress, INC) kierowana przez Rahula Gandhiego.

Obydwa ugrupowania weszły w koalicję z partiami regionalnymi, aby zwiększyć swoje szanse na zwycięstwo. W roku 1998 z inicjatywy BJP powstał Narodowy Sojusz Demokratyczny (National Democratic Alliance, NDA), który skupia regionalne partie prawicowe lub centroprawicowe.

Członkowie NDA (sojusz przedwyborczy 2019)

Spośród 29 stanów i 7 terytoriów związkowych BJP zawarła sojusz z regionalnymi partiami politycznymi w 11 stanach: Asam, Bihar, Dźharkhand, Karnataka, Kerala, Maharasztra, Nagaland, Pendżab, Radźasthan, Tamilnadu i Uttar Pradeś oraz w jednym terytorium związkowym – Pandićeri.

Głównymi członkami sojuszu NDA są partie: Bharatiya Janata Party, Shiv Sena, All India Anna Dravida Munnetra Kazhagam, Janata Dal (United), Shiromani Akali Dal, Pattali Makkal Katchi, Lok Janshakti Party, Desiya Murpokku Dravida Kazhagam, Apna Dal (Sonelal).

Członkowie UPA (sojusz przedwyborczy)

Do członków UPA należą m. in.: Indian National Congress, Dravida Munnetra Kazhagam, Nationalist Congress Party, Rashtriya Janata Dal, Janata Dal (Secular), Rashtriya Lok Samta Party, Dźharkhand Mukti Morcha, Hindustani Awam Morcha, Vikassheel Insaan Party, Communist Party of India, Rashtriya Lok Dal, Samajwadi Party.

Obecnie w niższej izbie parlamentu reprezentowanych jest 36 partii politycznych. Zdecydowana większość członków – ponad 50% – przynależy do BJP, prawie 9% do INC, niecałe 7% do socjaldemokratycznej partii All India Anna Dravida Munneta Kazhagam (AIADMK) oraz niecałe 7% do lewicowej All India Trinamool Congress (AITC).

Kampanie wyborcze

„Main bhi chaukidar vs. Ab Hoga Nyay”

Rynek polityczny wypełniały kampanie wyborcze, które pod płaszczem agitacyjnych teledysków nie kryły agresywnych haseł i oskarżeń. Wiodącym tematem wzajemnych zarzutów stała się korupcja i nadużycia finansowe.

BJP

Wśród propagandowych sloganów hasło „Main Bhi Chowkidar” [„Ja też jestem strażnikiem”] wywołało najwięcej emocji. Zostało ukute przez Modiego w ramach odpowiedzi na ostrą ofensywę partii opozycyjnej, która  zaatakowała go sloganem: „Strażnik jest złodziejem” [„Chowkidar Chor Hai”]. (Modi po wygranych wyborach w 2014 roku nazywał siebie strażnikiem „chowkidar,” obiecując, że nie dopuści do korupcji w Indiach oraz że będzie służyć krajowi – nie jako premier, ale jako strażnik.) Zamiarem lidera INC było podkreślenie, że osoba, której powierzono ochronę publicznych pieniędzy, w rzeczywistości okazała się złodziejem. Rahul Gandhi niebezpośrednio odwołuje się do rzekomych nieprawidłowości związanych z podpisaną w 2016 roku umową kontrowersyjnego zakupu myśliwców Rafale i do oszustw korupcyjnych.

Kampania Modiego „Main Bhi Chowkidar” przekonuje, że każdy zwolennik BJP jest przeciwny korupcji i złu społecznemu. Towarzyszący jej teledysk „Mai Bhi Chowkidar Hoon” rozpoczyna się słowami Modiego: „Bądź spokojny, twój strażnik jest całkowicie czujny!”

Dla celów kampanii obecny premier zmienił także nazwę swojego oficjalnego twitterowego profilu z „Narendra Modi” na „Chowkidar Narendra Modi.” Inni przywódcy oraz zwolennicy BJP również odpowiednio dostosowali nazwy swoich profili.

INC

„Teraz będzie SPRAWIEDLIWOŚĆ!” [„Ab Hoga NYAY”] to hasło wyborcze partii INC. Starszy przywódca Anand Sharma zapewnił, że owa sprawiedliwość obejmować ma wszystkie grupy społeczne:  „Kampania koncentruje się na sprawiedliwości, która nie ogranicza się [jedynie] do wielkich obietnic zapewnienia dochodu minimalnego najbiedniejszym, ale gwarantuje sprawiedliwość także rolnikom, młodzieży, przedsiębiorcom i córkom tego kraju.”

INC wydał teledysk „Ab Hoga Nyay” –  teksty zostały napisane przez Javeda Akhtara:

Obietnice wyborcze

Obydwie partie polityczne opublikowały na swoich stronach internetowych manifesty, w których wymieniły podobne problemy i zagadnienia związane z bezpieczeństwem narodowym, reformami w sektorze rolnym, prawem pracy czy bezpieczeństwem kobiet.

BJP wydała Manifest o nazwie „Sankalp Patr” („List obietnic”), w którym przedstawione zostały postalutaty dotyczące m.in.:

  • wzmocnienia bezpieczeństwa narodowego: zero tolerancji dla terroryzmu i ekstremizmu, przyspieszenie zakupu sprzętu i broni dla sił zbrojnych
  • uchylenia art. 370 Konstytucji dotyczącego stanu Dżammu i Kaszmir
  • budowy świątyni boga Ramy w Ajodhji, na miejscu zniszczonego w latach 90-tych meczetu
  • podwojenia dochodów rolników do 2022 roku

Manifest partii INC zatytułowany „We will deliver” („Kongres przyniesie”) koncentrował się na:

  • wprowadzeniu dochodu minimalnego dla najuboższych
  • reformach dotyczących zadłużeń w sektorze rolnym
  • ochronie dotychczasowych miejsc pracy i tworzeniu nowych
  • przyspieszeniu programów modernizacyjnych sił zbrojnych

Komisja Wyborcza zakazała publikowania sondaży do czasu zakończenia ostatniej fazy wyborów. Zabroniono także rozpowszechniania lub emitowania w mediach przewidywań astrologów i osób

interpretujących karty tarota.

Wyniki

Wybory do niższej izby parlamentu indyjskiego zakończyły się zdecydowanym zwycięstwem koalicji NDA pod przywództwem nacjonalistycznej BJP. Partia Modiego samodzielnie zdobyła 303 z 542 mandatów, uzyskując większość w parlamencie. Modi został pierwszym indyjskim premierem, którego partia rządząca została ponownie wybrana większością głosów. Główna opozycyjna partia INC uzyskała 52 mandaty. Dla porównania, w 2014 roku BJP uzyskała 282 mandaty, natomiast INC – 44.

Na sukces tegorocznej kampanii BJP wpłynął z pewnością jej nacjonalistyczny ton i złożone obietnice wyborcze. Modi skutecznie odwrócił uwagę wyborców od codziennych problemów – rekordowego bezrobocia, trudnej sytuacji rolników, ekonomicznych skutków demonetyzacji – skupiając swoją retorykę na dumie narodowej i kwestiach bezpieczeństwa. Wywołując strach przed wewnętrznymi i zewnętrznymi zagrożeniami, przekonał obywateli o zdolności swojego rządu do zapewnienia bezpieczeństwa, na którego czele stoi „strażnik” – „chowkidar.”

Zdecydowana wygrana BJP zapewnia stabilność polityczną, przygotowuje także fundament pod dalsze zmiany gospodarcze w jednej z najszybciej rozwijających się gospodarek Azji. Nacjonalistyczne tendencje budzą jednak niepokój wśród mniejszości religinych. Pojawiają się także obawy dotyczące przyszłości indyjskiej demokracji.

Niniejszy materiał znajdą Państwo w Kwartalniku Boyma nr – 1/2019

Magdalena Rybczyńska

Absolwentka Indologii na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Informatyki i Ekonometrii na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie. Koordynatorka projektu naukowo-badawczego Szlakiem Gandhiego, zrealizowanego w 2008 roku w Indiach. Posiada bogate doświadczenie w branży outsourcingowej. Główne obszary zainteresowań: przeobrażenia zachodzące w Azji, mające wpływ na gospodarkę światową; związek filozofii z ekonomią i polityką. Pasjonatka jogi, zgłębiająca osadzenie jej praktyk w indyjskich tradycjach religijnych. Znajomość języków: angielski, sanskryt, hindi, urdu oraz podstawy tamilskiego.

czytaj więcej

Refleksje o szczycie 16+1 w Budapeszcie

Tegoroczny szczyt krajów Europy Środkowo-Wschodniej i Chin w Budapeszcie różnił się od poprzednich edycji na wielu poziomach — Chiny oraz Węgry prowadziły na nim bardzo aktywną politykę. Na forum biznesowym obecni byli jedynie Victor Orban i Li Keqiang – pozostałe głowy państw przebywały wtedy na zamku, gdzie odbywało się spotkanie premierów. Zaznaczmy, że w Rydze, […]

Tydzień w Azji #44: Polska może mieć swój udział w bangladeskim sukcesie

Przegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.

Tydzień w Azji #67: Hongkong – nadchodzi druga fala demonstracji

Przegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.

Tydzień w Azji #79: Chiny łączą gaz z ropą

Przegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.

Oblicza azjatyckiego stulecia – Dyskusja wokół Kwartalnika Boyma 4(6)/2020

Spotkanie odbędzie się we czwartek, 21 stycznia 2021 o godzinie 19:00 za pośrednictwem platformy Zoom. Do udziału w dyskusji oraz spotkaniu online z autorami i autorkami Instytutu Boyma zapraszamy wszystkich zainteresowanych.

Tydzień w Azji #52: Szczyt 17+1 w Pekinie, czyli dlaczego polskie władze powinny tam pojechać

Przegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.

Tydzień w Azji #103: Dla kogo korzystna? Znaki zapytania wokół umowy Unii z Chinami

Przegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości

Tydzień w Azji #55: Euroazjatyckie tournée Mike’a Pompeo

Przegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.

Podsumowanie konferencji dotyczącej Morza Południowochińskiego w Hanoi

W Hanoi 6 i 7 listopada odbyła się XI edycja międzynarodowej konferencji „The 11th South China Sea International conference – Cooperation for Regional Security and Development”. (...) Jest to najważniejsze coroczne spotkanie oceniające sytuację na Morzu Południowochińskim - akwen przez który przepływa znaczna liczba towarów w handlu międzynarodowym.

Tydzień w Azji #118: Unia celuje w Indopacyfik. Pora na polską strategię

Przegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.

Kwartalnik Boyma – nr 4 (6) /2020

W szczególnym momencie oddajemy do rąk – lub co najmniej na ekrany - Czytelniczek i Czytelników szósty w ogóle, a czwarty w tym roku „Kwartalnika Boyma”. Czas jest wyjątkowy, ponieważ wiele miejsc naszego globu dalej pogrążone jest w pandemii, a wyludnione ulice wielu zachodnich miast sprawiają wrażenie, jakby świat znieruchomiał...

Forbes: Policja może się zmienić. Korea z problemów zrobiła produkt eksportowy

Kojarzona zwykle z innowacjami technicznymi Korea Południowa realizuje w ostatnich dekadach inne programy rozwoju. Wspiera przemysły kreatywne, dzięki czemu nie tylko zarabia, ale podnosi także globalną siłę swojego oddziaływania, zwaną soft power...

Patrycja Pendrakowska z wywiadem dla Balkan Development Support: „Państwa Europy Zachodniej skorzystały najbardziej na chińskim kapitale”

Na łamach portalu Financial Intelligence ukazał się wywiad z Patrycją Pendrakowską dla Balkan Development Support.

Tydzień w Azji #56: Czy klęski naturalne skłonią Australię do zmiany polityki klimatycznej?

Przegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.

Azjatech #13: Nowa metoda walki z malarią

Azjatech to cotygodniowy przegląd najważniejszych informacji o innowacjach i technologii w krajach Azji, tworzony przez zespół analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.

Rok świni w Chinach pod znakiem ASF

Afrykański pomór świń (ASF) to choroba wirusowa, która jest przekleństwem każdego hodowcy trzody chlewnej. Chiny, kraj o najliczniejszym pogłowiu świń, mierzą się z ogromnym problemem -wirus rozprzestrzenia się w Państwie Środka w błyskawicznym tempie. Jakie będą tego skutki dla chińskiego rolnictwa i gospodarki? Co jeszcze czeka Chiny?

Tydzień w Azji: Powyborcza Azja Centralna w optyce Moskwy i Pekinu

10 stycznia zakończył się wyborczy maraton w Azji Centralnej, w którym Kazachowie wybierali nowy skład parlamentu, a Tadżykowie i Kirgizowie nowego prezydenta, przy czym Kirgistan czekają jeszcze zaplanowane na maj wybory parlamentarne. Praktycznie we wszystkich republikach nie nastąpiły przetasowania we władzach.

Forbes: Inwestowanie w Chinach będzie bezpieczne?

Alibaba i inne chińskie platformy zakupowe funkcjonują na Zachodzie bez przeszkód, podczas gdy zachodnie giganty, jak Amazon, nie odniosły sukcesu w Chinach między innymi z powodu ograniczeń administracyjnych. Czy nowe prawo inwestycyjne w Państwie Środka sprawi, że rywalizacja gospodarcza będzie bardziej wyrównana?

Tydzień w Azji #123: Antypekiński zwrot na Litwie? Polska idzie swoją drogą

Przegląd Tygodnia w Azji to zbiór najważniejszych informacji ze świata polityki i gospodarki państw azjatyckich mijającego tygodnia, tworzony przez analityków Instytutu Boyma we współpracy z Polskim Towarzystwem Wspierania Przedsiębiorczości.

Roman Husarski dla Tygodnika Powszechnego: “Zimna wojna w Azji Wschodniej”

W przeprowadzonej niedawno ankiecie dwóch gazet – japońskiej „Yomiuri Shimbun” i południowokoreańskiej „Hankook Ilbo” – aż 74 proc. japońskich respondentów stwierdziło, że nie ufa Korei Południowej. Był to najwyższy taki wynik od 1996 r. W Korei Południowej podobnie odpowiedziało 75 proc. ankietowanych.

Niepokój w Azji Centralnej po zakończeniu amerykańskiej interwencji w Afganistanie

Spodziewane od kilku lat ostateczne wycofanie wojsk amerykańskich z Afganistanu stanie się faktem 11 września 2021 roku. Pozostawienie tego kraju w samodzielnym zarządzaniu przez rząd w Kabulu spowodowało gwałtowny wzrost niepokoju w Azji Centralnej...

Krzysztof Zalewski dla portalu PolskieRadio24.pl o problemach gospodarczych w Azji Południowej

Informujemy, że nasz analityk dr Krzysztof Zalewski udzielił wywiadu dla portalu PolskieRadio24.pl. Tematem rozmowy były wywołane pandemią problemy gospodarcze krajów Azji Południowej.

Tydzień w Azji: Bogini COVID-19, czyli indyjski sposób na koronawirusa

Masowe rozprzestrzenianie się koronawirusa sprawiło, że w wielu krajach trwa wyścig z czasem, którego zwieńczeniem ma być stworzenie szczepionki na tę chorobę. Bez niej wiele społeczności żyje w lęku przed pandemią i poszukuje odpowiedzi na kryzys, która odwołuje się do zamierzchłych praktyk i wierzeń.

Korea Północna w walce z COVID-19

Rząd Korei Północnej nie przywykł do tego, by się tłumaczyć światu zewnętrznemu ze swoich działań. Według oficjalnej propagandy, jak do tej pory w KRLD nie było żadnej ofiary śmiertelnej spowodowanej głośnym wirusem COVID-19. (...) Milczenie Pjongjangu nie oznacza jednak, że nie wiemy nic na temat tego co się dzieje.